رفاقت به سبک شهید

رفاقت به سبک شهید

جوانی عکس خودش را نزد امام(ره) فرستاد وگفت:
یک نصیحتی برای دنیا وآخرت به من کنید
امام نوشتن:
«انا لله و انا اِلیه راجعون»
ما مال خدائیم!
آدم مالِ کسی را صرف دیگری نمیکند...


کانال تلگرامی رفاقت به سبک شهید
https://t.me/dosti_ba_shahid

۴۰ مطلب با موضوع «ائمه و معصومین» ثبت شده است

هو الرحمن الرحیم

شب خوابیدم و در عالم خواب دیدم که مرده‌ام و در حضور پیامبر هستم
پیامبر پشت یک میز نشسته بودن
من برخاستم و جلو رفتم روی میز یک کاغذ بلند مثل کارنامه قرار داشت
دستم را به سمت کاغذ دراز کردم که نادر وارد شد و به سمت پیامبر رفت
پیامبر همان کارنامه را برداشت و به دست راست نادر داد
متحیر بودم و نادر خندان
با لبخندی که چشم در چشم‌های من انداخته بود و نگاهم می‌کرد
در عالم خواب بدنم مثل کاهی بود که با باد جابه‌جا می‌شد
گریه می‌کردم, ضجه می‌زدم و با التماس می‌گفتم خدایا زنده‌ام کن
به من فرصتی بده و به دنیا برم گردان تا برای تو و به خاطر تو کار کنم
از خواب که بیدار شدم نیمه‌شب بود
دنبال نادر گشتم
بچه ها داشتن نماز شب میخواندند با چفیه روی صورتشان را پوشانده بودن
میان بچه ها نبود رفتم کنار رودخانه پیدایش کردم کنارش نشستم تا نمازش تمام شود
بعد از نماز بوسیدمش و گفتم خوابی دیده ام و آن خواب را مفصل تعریف کردم

نادر که چشمانش از شدت گریه نماز شب سرخ شده بود گفت
" علی جان خواب را به هیچ کس نگو "
گفتم به یه شرط ! گفت چه شرطی ؟! گفتم شفاعتم کنی ...
خندید و گفت : حلالم کن و اگر تو شهید شدی شفاعتم کنی
عملیات بود باید خودم را به تپه شنی میرساندم به شیار تپه رسیدیم
چپ و راست مجروح افتاده بود توجهی نکردم
اما انگار نیرویی از عقب مرا به سمت خود کشید
چشم برگرداندم
نادر میان آن ها بود ! چه شده نادر جان !
- از شکم تیر خورده ام
تو که به تیر خوردن عادت داری ! چیزی نیست
چشم هایش را بست روی برانکارد گذاشتیمش به خط خودی رسیدیم
زمین گذاشتم بغلش کردم ! به پهنای صورت اشک میریختم صورتم را به گونه های سردش
چسباندم و گفتم " " نادر جان قولت یادت نرود "


کتاب وقتی مهتاب گم شد شهید نادر فتحی


آنچه از سر گذشت, شد سرگذشت! حیف بی دقت گذشت؛ اما گذشت.
تا که خواستیم یک دو روزی فکر کنیم،بر در خانه نوشتند: درگذشت

آیت الله مجتهدی



  • بانــــوی گمنــــام
هو الرحمن الرحیم

یک قناسه چی ایرانی که به زبان عربی مسلط بود اشک عراقی ها را درآورده بود
با سلاح دوربین دار مخصوصش چند ده متری خط عراقی ها کمین کرده بود و
شده بود عذاب عراقی ها. چه می کرد؟
بار اول بلند شد و فریاد زد: ماجد کیه؟
یکی از عراقی ها که اسمش ماجد بود سرش را از پس خاکریز آورد بالا و گفت:  منم!
ترق!
ماجد کله پا شد و قل خورد آمد پای خاکریز و قبض جناب عزراییل را امضا کرد!
دفعه بعد قناسه چی فریاد زد:یاسر کجایی؟
و یاسر هم به دست بوسی مالک دوزخ شتافت!
چند بار این کار را کرد تا این که به رگ غیرت یکی از عراقی ها به نام جاسم برخورد
فکری کرد و بعد با خوشحالی بشکن زد و سلاح دوربین داری پیدا کرد و پرید رو خاکریز و فریاد زد:
حسین اسم کیه؟ و نشانه رفت
اما چند لحظه ای صبر کرد و خبری نشد با دلخوری از خاکریز سرخورد پایین
یک هو صدایی از سوی قناسه چی ایرانی بلند شد: کی با حسین کار داشت؟
جاسم با خوشحالی، هول و ولا کنان رفت بالای خاکریز و گفت: من!
ترق!
جاسم با یک خال هندی بین دو ابرو خودش را در آن دنیا دید!

 

 کتاب رفاقت به سبک تانک صفحه 84




خداوند در شب معراج به پیامبر فرمود

اى احمد! در شگفتم از سه کس:

۱ بنده‏اى که در حال نماز است و مى‏داند به سوى چه کسى دست را بالا برده،
و مقابل چه کسى ایستاده، و چرت مى‏زند،

۲ در شگفتم از کسى که خوراک یک روز را دارد،
با این وصف در فکر مخارج فرداست و برایش تلاش مى‏کند،

۳ در شگفتم از بنده‏ام که نمى‏داند من از او راضیم یا خشمگین، با این حال میخندد

إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏۱صفحه ۲۰۰


مبعث روز تکوین آیه‏ های رسالت است روز تجلّی رحمت الهی
عیدتان مبارک


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

آمدم چادر فرماندهی گردان ها , برادر تورجی تنها نشسته بود.
جلو رفتم و سلام کردم . طبق معمول به احترام سادات بلند شد
گفتم : شرمنده محمد آقا ! من با یکی از دوستان قرار دارم .باید بروم مرخصی و تا عصر برگردم
بی مقدمه گفت : نه نمی شود!گفتم : من قرار دارم. آن آقا منتظر من است!
دوباره با جدیت گفت : همین که شنیدی
کمی نگاهش کردم. با تمام احترامی که برای سادات داشت اما در فرماندهی خیلی جدی بود
عصبانی شدم .از چادر بیرون آمدو و با ناراحتی گفتم: شکایت شما را به مادرم می کنم!
هنوز چند قدمی از چادر دور نشده بودم. دوید دنبال من  با پای برهنه
دستم را گرفت و گفت: این چی بود گفتی؟!
به صورتش نگاه کردم .خیس اشک بود .بعد ادامه داد: این برگه مرخصی
سفید امضا کردم هرچقدر دوست داری بنویس! اما حرفت را پس بگیر!
گفتم : به خدا شوخی کردم . اصلا منظوری نداشتم. خودم هم بغض کرده بودم
فکر نمی کردم اینگونه باشد
یک سال از آن ماجرا گذشت. چند ساعت قبل از شهادتش بود
مرا دید باز یاد آن خاطره تلخ را برای من زنده کرد و پرسید: راستی آن حرف را پس گرفتی؟!
گفتم به خدا غلط کردم . اشتباه کردم. من به کسی شکایت نکردم
اصلا غلط میکنم چنین کاری را انجام بدهم

شهید محمد رضا تورجی زاده
کتاب یا زهرا



*مـادر
تـو در کوچه های مدینـه از عــــدو سیلـی "خــوردی"
و مـن در کوچـه هـای غفلـت از خـود سیلـی "میخورم"
دلم هلاک یک نگاه مادرانتـه مادر


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

یک بار هم نشد
حرمت موی سفید ما را بشکند یا بی سوادی ما را به رخمان بکشد
هر وقت وارد اتاق می شدم، نیم خیز هم که شده، از جاش بلند می شد
اگر بیست بار هم می رفتم و می آمدم، بلند می شد
می گفتم: علی جان، مگه من غریبه هستم؟ چرا به خودت زحمت می دی؟
می گفت: « احترام به والدین، دستور خداست»

 شهید علی ماهانی
 کتاب نماز، ولایت، والدین، ص83




آقا سید محمد موسوی نجفی
معروف به هندی که از علمای پرهیزکار و از ائمه جماعات حرم امیرالمؤمنین علیه السلام بود
از شیخ باقر کاظمینی و ایشان از فرد مورد اعتمادی نقل می کرد که آن شخص را پدر پیری بود
که هیچ گونه کوتاهی نسبت به خدمتگزاری او نمی کرد و حتی خودش برای او آب
در مستراح می برد و منتظر می شد تا خارج شود و به مکانش برگرداند و پیوسته ملازم خدمت او بود
بجز در شبهای چهارشنبه که به مسجد سهله می رفت و در آن شب
به واسطه اعمال مسجد سهله از خدمت کردن به پدر معذور بود؛
ولی پس از مدتی ترک کرد و دیگر به مسجد سهله نرفت.از او پرسیدم:
«چرا رفتن به مسجد سهله را ترک کردی؟» گفت: چهل شبِ چهارشنبه به آنجا رفتم
شب چهارشنبه چهلم، رفتنم تا نزدیک غروب به تأخیر افتاد. در آن وقت
تک و تنها بیرون رفتم و با همان وضع به مسیر خود ادامه می دادم
کم کم مهتاب، مقداری از تاریکی شب را به روشنایی تبدیل کرد
در این هنگام، شخص عربی را دیدم که بر اسبی سوار است و به طرف من می آید
در دل خود گفتم که این مرد، راهزن است و مرا برهنه می کند. همین که به من رسید
با زبان عربی پرسید: «کجا می روی؟» گفتم: «مسجد سهله». گفت: «با تو چیز خوردنی هست؟»
جواب دادم: «نه». فرمود: «دست خود را در جیبت کن». گفتم: «در آن چیزی نیست»
باز آن سخن را تکرار کرد. من دست در جیب کردم، مقداری کشمش یافتم
آن گاه سه مرتبه به من فرمود: «اُوصیک بالعود»
عود به زبان عربی بَدَوی، پدر پیر را می گویند؛ یعنی سفارش می کنم تو را به پدر پیرت
بعد از این سخن، آن شخص ناگهان از نظرم ناپدید شد
فهمیدم که او حضرت مهدی علیه السلام بود و دانستم که آن حضرت، به ترک خدمت پدرم
حتی در شب چهارشنبه راضی نیست
از این رو، دیگر به مسجد سهله نرفتم و این کار را ترک نمودم.

 منتهی الآمال، ج 2، ص 324


* آماده ای !
سال داره تموم میشه
نیت کنن و از حضرت زهرا کمک بخواه ....
از همین امروز شروع کن , از همین ساعت ! احترام به پدر و مادر
متاهلی ؟
یادت نره احترام هم برای پدر و مادر و هم پدر و مادر همسر ...
با دعای خیرشون دونه دونه گره های زندگیت باز میشه !
مهمش اینه عاقبت بخیر میشی !


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

سرگرم کار بودم که یکی بلند گفت: مادر
شروع کرد دورم چرخیدن و تکرار این جمله "مادر حلالم کن"
گفتم: برای چی؟
گفت: اول حلالم کن
گفتم: بخشیدمت
گفت: مادر چند بار صدایت کردم متوجه نشدید، مجبور شدم با صدای بلند صدایتان کنم
ببخشید اگر صدایم را روی شما بلند کردم!

شهید محمد رضا عقیقی
کتاب همسفر تا بهشت 1 صفحه 94




*چند وقتی است بین بسترش افتاده است
فصل بی مادر شدن نزدیک دارد می شود.. 
                                     

  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

  • بی‌تعارف بگویم؛آن نیرویی که نمازش را اول وقت نمی‌خواند، خوب هم نمی‌تواند بجنگد
  • شکست وقتی است که ما وظیفه‌مان را انجام ندهیم
  • تا زمانی که این بانگ الله‌اکبر هست مبارزه هم هست،
    تا زمانی که ظلمتی هست تا زمانی که کفر هست مبارزه هم هست
    شکلش فرق می‌کند اصلش که فرق نمی‌کند
  • هرگز نباید به دشمن آسایش فکری داد تا بتواند طرح‌ریزی کند؛
    باید متکی به تخریب ابتکار عمل دشمن قبل از وقوع هر حمله‌ای از جانب آن باشیم

پس از عملیات امام مهدی(عج) نگاهم به شخصی افتاد که
سطلی به دست گرفته بود و فشنگهای روی زمین را جمع می‌کرد
این شخص کسی نبود جز برادر باقری که می‌گفت:
اینها حیف است و باید از آنها استفاده کرد

شهید حسن باقری


روزی نبی مکرم از کوچه در حال عبور بودند شنیدند صدای گریه از خانه ای بلند است
علت را جویا شدند گفتند کسی در این خانه شهید شده است برای آن گریه میکنند
حضرت با شنیدن این خبر گریه کردند و گفتند یاد عمویم حمزه افتادم که شهید شد
ولی گریه کنی برایش نبود
نقل است بعد آن هرکس از خانه ای از دنیا می رفت یا شهید می شد
اول برای حمزه عموی پیامبر گریه می کردند و سپس برای مصیبت خود
نبی مکرم با این کارتبیین مقام شهید میکردند
و احترام به مقام و منزلت شهید از معروفاتی هست که نباید فراموش شود

"پای درس استاد حجت الاسلام سلامتی "

*9بهمن سالروز شهادت سردار شهید حسن باقری ولی متاسفانه حقیر نتونستم دیروز مطلب بزارم


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم 


«دو هفته پیش شهید کاظمی پیش من آمد و گفت

 از شما دو درخواست دارم:

 یکی این‌که دعا کنید من روسفید بشوم

دوم این‌که دعا کنید من شهید بشوم

گفتم شماها واقعاً حیف است بمیرید؛ 

شماها که این روزگارهای مهم را گذراندید، نباید بمیرید؛ 

شماها همه‌تان باید شهید شوید؛ ولیکن حالا زود است و هنوز کشور و نظام به

 شما احتیاج دارد. بعد گفتم آن روزی که خبر شهادت صیاد را به من دادند

من گفتم صیاد، شایسته‌ی شهادت بود؛ حقش بود؛ حیف بود صیاد بمیرد

 وقتی این جمله را گفتم، چشم‌های شهید کاظمی پُرِ اشک شد، گفت: 

ان‌شاءاللَّه خبر من را هم به‌تان بدهند!»

فاصله‌‌ی بین مرگ و زندگی، فاصله‌ی بسیار کوتاهی است؛ یک لحظه است

ما سرگرم زندگی هستیم و غافلیم از حرکتی که همه به سمت لقاءاللَّه دارند

 همه خدا را ملاقات میکنند؛ هر کسی یک طور؛ 

بعضیها واقعاً روسفید خدا را ملاقات میکنند، که احمد کاظمی و 

این برادران حتماً از این قبیل بودند؛ اینها زحمت کشیده بودند


روایت آخرین ملاقات شهید کاظمی با رهبر انقلاب 

(۱۳۸۴/۱۰/۲۱)

۱۹ دی سالگرد شهادت شهید احمد کاظمی 


*یا حضرت معصومه (س) 

جبرییل اینجا هر از گاهی کبوتر میشود

خاکبوس دختر موسی ابن جعفر میشود

قم بهشت آرزوی هر پریشان خاطری است 

عافیت خواهی اگر ، اینجا میسر میشود !!


آجَرَکَ اللّٰه یا بقیةَ اللّٰه

صلی اللّٰه علیکِ یا بنت رسول الله صلی الله علیه و آله یا بنت موسی بن جعفر صلوات الله و سلامه علیه یا اُخت الرضا صلوات الله و سلامه علیه یا سیدتنا و مولاتنا یا فاطمه المعصومه

  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

گاهی میتوان کارگر ساده بود
اما شهدا را دید
چه بسا آنان که در لباس شهدا قایَم شدند چشم دیدن شهیدان را ندارند
امان از روزی که شهدا باز خواست کنند آنانی را که لباس ظاهریشان مانند شهدا بود
اما رفتار باطنی شان.....



چقدر سرگرم دنیای مان شدیم و چقدر جدی اش گرفتیم
گاهی شهدا میخندند
خنده ی تلخ....
از جدی گرفتن مسافرخانه ای که با مالکش هیچ قراردادی نشده است برای مدت زمان ماندن در آن
یک دقیقه؟؟یک ساعت؟؟ ده سال , بیست سال , هفتاد سال ؟
نه هیچ را نمیدانیم
فقط گفته اند انسان باشید
ممکن است هر لحظه مهلتتان به پایان برسد
اینها را گفته اند هنوز ما مست دنیای مان هستیم
وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهٰوٌ را گفته اند و هنوز سرگرم بازی تلخ دنیاییم
و چه خوب به بازی مان گرفته اند که اصالتمان را فراموش کرده ایم
وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
این را هم گفته اند و هنوز دل در گرو اَلله نسپردیم و اعتماد نکردیم به حرف هایش
قدم اول آن است که بازی را جدی نگیری
و چقدر زهر است که دین مان را اهل بیت مان را اعتقادات مان را همه و همه را خرج بازی مان میکنیم..
و در این قمار چه بد باخته ایم
از ته دل بخواهیم به دادمان برسند
از ته دل بخواهیم از منجلاب بازی بیرونمان بکشند
اَللٰهم اَجعل عَواقِبَ اُمُورنا خَیرا....

بگذار بهتر دعا کنم در دلتان آمین بگویید تا شاید خلاص شدیم
اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیاىَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ بِحَقِّ الحُسَــــــــــین


  • دلتنگم عمه جان دلتنگ همین دوراهی +

    عیدتون مبارک
  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

امام چیزی به اوگقت
همه دیدند سرلشگر ترک از مرکب پیاده شد و سم مرکب امام نقی را می بوسد
از او پرسیدند "چه شده سردار؟"
پاسخ داد این اقا پیامبر است ,گفتند چطور؟
گفت با نام کودکی ام که کسی با خبر نبود صدایم زد!

اعلام الوری، ص 343 - بحار، ج 50، ص 124.



 و من زیارت جامعه کبیره را که می خوانم بارانـــی ام مولا ...

تسلیت مهدی زهرا , آجرک الله مولا

  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم

آدم باید توجه کند فردا این زبان گواهی می دهد
حیف نیست این زبانی که می تواند شهادت بدهد که اینها ده شب فاطمیه نشستند و گفتند:
یا زهرا ، یا حسین (ع) آنوقت گواهی بدهد که مثلاً ما شنیدیم فلان جا لهو و لعب گفت، بیهوده گفت،
آلوده کرد، ناسزا گفت، به مادرش درشتی کرد.
احتیاط کن! تو ذهنت باشد که یکی دارد مرا می بیند، یک آقایی دارد مرا می بیند،
دست از پا خطا نکنم، مهدی فاطمه(س) خجالت بکشد
وقتی می رود خدمت مادرش که گزارش بدهد شرمنده شود و سرش را پایین بیندازد
بگوید: مادر! فلانی خلاف کرده، گناه کرده است. بد نیست ؟!!!
فردای قیامت جلوی حضرت زهرا(س) چه جوابی می خواهیم بدهیم

شهید سید مجتبی علمدار



در را باز کن زهرا جان !
نه میخواهم هیزم آتش بی غیرتانِ درب خانه ات شوم ...
و نه میخواهم ریسمان بر دستان علی بزنم !
آمده ام برای عرض تسلیت بانو ...
آمده ام گدایی ... در را بازکن مادر ...


همه ی روضه , همین است و همین است فقط , درد یک "سوخته" را سوخته ها می فهمند
تا قیامت سرِ سربندِ "تو" بی بی! دعواست ...
معنیِ این سخنم را شُهدا می فهمند ...


بفرمایید روضه ...


  • بانــــوی گمنــــام