رفاقت به سبک شهید

رفاقت به سبک شهید

جوانی عکس خودش را نزد امام(ره) فرستاد وگفت:
یک نصیحتی برای دنیا وآخرت به من کنید
امام نوشتن:
«انا لله و انا اِلیه راجعون»
ما مال خدائیم!
آدم مالِ کسی را صرف دیگری نمیکند...


کانال تلگرامی رفاقت به سبک شهید
https://t.me/dosti_ba_shahid

۶ مطلب در آذر ۱۳۹۵ ثبت شده است

هو الرحمن الرحیم 

پس از عملیات، وقتی هوا روشن شد، گردان ما با یکی از گردان‌های هوابرد 

شیراز ادغام شد، تا سنگرهای دشمن را پاک‌سازی کنیم

ابتدا عراقی‌ها را به اسارت فرا می‌خواندیم. اگر مقاومت می‌کردند

نارنجکی داخل سنگرشان می‌انداختیم؛ سپس سنگرها را پاک‌سازی می‌کردیم.

با این‌که شانزده سالم بود، از ستون جلوتر افتاده بودم

 به سنگری رسیدم و به عربی گفتم: «قولوا لا اله الالله»و... 

منظورم این بود که تسلیم شوید. کسی جواب نداد. خیلی تشنه‌ام بود

 معمولا در سنگرهای دشمن آب خُنک و گوارا پیدا می‌شد

وقتی دیدم صدایی نمی‌آید و کسی خارج نمی‌شود،

 به سرعت وارد سنگر شدم.

ناگهان لوله‌ی داغ اسلحه را پشت سرم احساس کردم

آرام‌آرام از سنگر بیرون آمدم. تا چشمم به هیکل بزرگ او افتاد، رنگم پرید

کماندویی اردنی یا سودانی بود، دقیقا یادم نیست. فقط می‌دانم عراقی نبود

اسرای عراقی تا به اسارت درمی‌آمدند، خیلی سریع این جمله را تکرار می‌کردند:

«الدّخیل الخمینی و الموت لصدام. الدّخیل الخمینی و الموت لصدام.»

 که ناخودآگاه ورد زبان ما هم شده بود. وقتی هیکل آن کماندو را دیدم 

که با غضب نگاهم می‌کرد، نزدیک بود که قبض روح شوم

 با خود گفتم، بهتر است اعلام اسارت کنم. ناخواسته و تند تند گفتم: 

«الدخیل الخمینی و الموت لصدام.»

بدون آن‌که بدانم اصلا چه می‌گویم، این جمله را تکرار می‌کردم

او لبش را گزید و با چهره‌ی عصبانی گفت: 

«الدخیل الخمینی، هان؟... الموت لصدام، هان؟...»

و چند تا فحش عربی نثارم کرد

بدون آن‌که بدانم باید چیزی غیر این را بگویم

 جواب دادم: «نعم، نعم یا سیدی!

با پوتین‌های بزرگش لگد محکمی به من زد که دو متر به هوا پرت شدم

 و چند متر آن طرف‌تر افتادم، یک مرتبه گلنگدن را کشید و آمد بالای سرم

چشم‌هایش کاسه‌ی خون بود. شاید با خودش فکر می‌کرد که این

 بسیجی‌های  نوجوان چه‌قدر شجاع و با ایمان‌اند که مدام تکرار می‌کنند:

الدخیل الخمینی...

تازه دوزاری‌‌ام افتاده بود که ای دل غافل، من باید برعکس می‌گفتم 

تا آمدم بگویم لا ...، به گمان این‌که دوباره می‌خواهم آن جمله را تکرار کنم

بر سرم فریاد زد و گفت: «اُسکوت.»

و انگشتش را به اشاره‌ی هیس مقابل لب‌هایش گرفت. آماده‌ی شلیک بود

چشم‌هایم را بسته بودم و داشتم اَشهدم را می‌خواندم و کم‌کم از او فاصله می‌گرفتم 

که ناگهان صدای تیری آمد. بلافاصله تیر دیگری به بازوی راستم خورد

 که مرا به هوا بلند کرد و محکم به روی خاکریز کوبید

چشم که باز کردم دیدم بسیجی‌های لشکر «علی‌بن ابی‌طالب(ع)» قم با لبخند،

بالای سرم هستند و آن غول بی‌شاخ و دم در گوشه‌ای به خاک افتاده 

و به درک واصل شده است

ظاهراً آنان ماجرای مرا دیده بودند، هی با خنده می‌گفتند: 

«الدخیل الخمینی، هان؟ الموت لصدام، هان؟»

و مدام تکرار می‌کردند. یکی از آنان که مسن‌تر بود، صورتم را بوسید

 و بازویم را بست. بعد مرا راهی عقب کرد.

از فردای آن روز بچه‌های گردان تا به یکدیگر می‌رسیدند، می‌گفتند:

 «الدخیل الخمینی، هان؟»

و دیگری جواب می‌داد: «الموت لصدام، هان؟»

و این قضیه اسباب خنده و شادی بچه‌های گردان را تا مدت‌ها فراهم کرده بود

منبع مجله‌ امتداد 


*جانها فدای ، دو جان و جانان ، دو سوره ی نور ، دو شمس تابان

دو کوه رحمت ، دو بحر غفران ، دو آیینه ی ، طلعت یزدان

دو دلبر خدایی با حُسن خداداد

این دو میلاد با سعادت تهنیت باد

عیدتون مبارک 



  • بانــــوی گمنــــام

 هو الرحمن الرحیم 


زمان جنگ کارش مکانیکی بود 

در ضمن ناشنوا هم بــود. پسر عموش غلامرضـا که شهــید شد…

عبدالمطلــب سر قبــرش نشست، بعد با زبـون کـرولالی خودشبا ما حـرف می زد.

ما هم می گفتیم: چی می گی بابــا!؟

محلـش نذاشتیــم، هرچی سر و صــدا کرد هیـچ کس محلش نذاشت.

دید ما نمی فهمیــم، بغل قبر شهید با انگــشت، یه دونه قبــر کشید…

روش نـوشت: شهید عبدالمطلــب اکبری، بعد به ما نــگاه کـرد،

خندید، ما هم خــندیدیـم.

گفتیم شوخیـش گرفتــه، دید همه ما داریم می خنــدیم، طفلک هیچ نگــفت…

یه نگاهی به سنگ قبر کرد، سـرش رو پائیــن انداخـت و آروم رفـت…

فرداش هم رفت جبهــه، ۱۰ روز بعد پیکر پاکش رو آوردند،

دقیقاً تـوی همون جــایی که با انگشـت کشیــده بود خاکـش کــردند.


توی وصیت نامه اش اینجور نوشته بود:

بسم الله الرحمن الرحیم

یک عمر هر چی گفتم به من می خنــدیدند،

یک عمر هــر چی میخواستـم به مردم محبت کنم، فکــر کردند من آدم نیستم،

مسخره ام کــردند…

یک عمر هـر چی جدی گفــتم، شوخی گرفتند…

یک عمر کسی رو نداشتــم باهاش حــرف بزنم، خیلـی تنــها بودم.

اما مردم! حالا که ما رفتیم بدونیــد، هر روز با آقــام حـرف می زدم.

آقا بهم گفت: تو شهیــد می شی، جای قبــرم رو هم بهم نشـون داد،

این رو هم گفتم اما بــاور نکردید!


شهید عــبدالمطلـب اکبـری



آیت الله بهجت (ره): «کلامی که از زبان ما خارج می شود قبل از آنکه به گوش خودمان  برسد والله امام زمان میشنود


* نمیدونم چی بگم زبان قاصره !


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم 


سال 64 بود که محمد حسن از جبهه مرخصی اومد قم

بهم گفت: بابا! خیلی وقته حرم امام رضا(علیه السلام) نرفتم

دلم خیلی برای آقا تنگ شده

گفتم: حالا که اومدی مرخصی برو

گفت:نه، حضرت امام که نایب امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) استگفته جوان ها جبهه ها را پر کنند.زیارت امام رضا(علیه السلام) برام مستحبه  اما اطاعت امر نایب امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) لازم و واجبه ، من باید برگردم جبهه؛ نمی توانم؛ ولو یک نفر، ولو یک روز و دو روز!امر امام زمین می مونه

 گفتم: خوب برو جبهه؛ و او رفت

عملیات والفجر هشت با رمز یافاطمة الزهرا (سلام الله علیها) شروع شدو

 محمد حسن توی عملیات به شهادت رسید

به ما خبر دادندکه پیکر پسرتون اومده معراج شهدای اهواز

ولی قابل شناسایی نیست. خودتون بیایید و شناسایی کنید.

رفتیم معراج شهدا و دو روز تمام گشتیم اما پیکر پیدا نشد

نشستم و شروع به گریه کردن کردم که یکی زد روی شونه ام و گفت: 

حاج آقای ترابیان عذرخواهی می کنم،ببخشید؛ 

پیکر محمد حسن اشتباهی رفته مشهد امام رضا(علیه السلام)

دور ضریح آقا طواف کرده و داره برمی گرده

گفتم: اشتباهی نرفته او عاشق امام رضا(علیه السلام) بود

راوی ، پدر شهید (محمد حسن ترابیان)

کتاب من شهید میشوم


دلم تنگ است برای خواندن تابلوهای کیلومتری مشهد ..‌

برای گذشتن از پیچ و روبرو شدن با گلدسته ها و گنبدت ..‌

برای آن قدم هایی که هر لحظه آرام تر میشد

 و قلبی که ضربانش به گوش میرسید ..‌

دلم هوای آن اذن دخول با هق هق را دارد ..‌

دلم یک ذره شده برای اضطراب لحظه های نزدیک شدن تا رسیدن به ضریح

 و برای ایستادن با گریه و دست به سر گرفتن هایم وقت نگاه به ضریح ..‌

دلم حتی تنگ شده برای بوسیدن «درب وردی» و 

برای رواق به رواق پشت سر گذشتن و رسیدن به «پنجره فولاد»

سرت را درد نیاورم آقـــــا جـــــان ..‌

من دلم پر زده برای یک مشهد ..‌

آقا جان ،نمی خوانی ام 


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم 



*شهادت پیامبر اکرم(ص)و شهادت اقا امام حسن مجتبی(ع) 

تسلیت عرض میکنم 

آجرک الله یا صاحب الزمان


  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم 


مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ...

زمان جنگ وقتی ما رسیدیم جبهه و از قطار پیاده شدیم،

دستور دادن لباس خاکی بپوشیم!

بچه ها همه پوشیدن و یه دست شدن، یه تیپ شدن!

تیپ خاکی شدن، تیپ لباس تقوا...

شهدا آخر تیپیولوژی بودن!!

میدونید بچه ها؟!...

جبهه آخر چشم چرونی بود!

شهدا یه تیپی زدن که خدا نگاهشون کنه...

دنبال این بودن که خوشگلِ خوشگلا، یوسف زهرا، امام زمان(عج) نگاهشون کنه...

حالا تو برو هر تیپی که میخوای بزن

اما حواست به این باشه که کی نگات میکنه...!!

هر کی که امام زمان(عج) نگاهش کرد، کارش کار شد...

بارش بار شد...

شما تو این دنیا دنبال چی هستین؟!

مگه چند روز به مردنتون مونده؟

کی گفته فردا رو می بینید؟

همه مون یه روز لباس عروس می پوشیم، مرد و زن...

با لباسِ سفید و خوشگل ما رو کفن میکنن!

اون وقت اگه شب اول قبر امام زمان(عج) نیان بگن:

«این مال منه، ولش کنید...» کلاهمون پس معرکست!!

شهدا به امام زمان(عج) راست گفتن «دوسِت دارم!»

حرف راست زدن و پاش هم ایستادن...

مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ...

کاش موقعی که خاکمون میکنن امام زمان(عج) بیان و بگن:

«من دیدم که این آدم فلان موقع، یواشکی رفت یه گوشه و خلوت کرد، یه قول هایی به من داد و پای قولش هم ایستاد...»

حاج حسین یکتا



+حاجی یاد قول و قرار های یواشکی خودم که می افتم خجالت میکشم !


مرحوم آشیخ جعفر مجتهدی:

اگرعاشق رنگ معشوق به خود نگیرد در عشق خود صادق نیست و عاشق کسی هست که رنگ معشوق به خود بگیرد و متصف به اوصاف معشوق باشد.



  • بانــــوی گمنــــام

هو الرحمن الرحیم 


اشک و آه و حسرت...برای به خواب رفتگانی ست؛

که هر روز تکرار میشود!

عاشورا...و می بینیم!!

اربا اربا شدن علی اکبری ها را...سر از تن جدا شدن علی اصغری ها را...

قطعه قطعه شدن اباالفضلی ها را...

محاسن خضاب شده به خون حسینی ها را...

یتیم شدن رقیه ای ها را...

تنها و بی یاور شدن زینبی ها را...

اما بیدار نمی شویم!

وای چقدر درد دارد،خواب ماندن...

و به قافله و کاروان شهدا نرسیدن...



+ مبادا بعد اربعین قول و قرارهایمان فراموش بشود ؟ 

مبدا خواب بمانیم 

+راستی حلالم کنید اگه سر نمیزنم وبلاگتون !برای سیستم مشکلی پیش اومده با گوشی میام برای همین خیلی سخت میشه ان شالله مشکل حل بشه بتونم جبران کنم 

  • بانــــوی گمنــــام